Een beveiligingsbedrijf meldt dat een lek in hun eigen firewall actief wordt misbruikt door aanvallers. Wie het lek vindt, krijgt root-rechten: volledige controle over het apparaat dat al het verkeer van je bedrijf in en uit laat. Dat is nieuws over Check Point, maar de les erachter geldt voor elk bedrijf met een firewall, ongeacht het merk.
Wat er precies aan de hand is
Check Point meldde dat een kwetsbaarheid in de software van hun gateway, zoals een firewall ook wel genoemd wordt, actief wordt uitgebuit. Een aanvaller die deze kwetsbaarheid vindt, hoeft niet eerst in te loggen of een wachtwoord te raden. Hij krijgt meteen root-rechten, het hoogste toegangsniveau dat een apparaat kent. Daarmee kan hij verkeer bekijken, omleiden, loggegevens wissen en andere systemen in het netwerk benaderen.
Waarom dit apparaat anders is dan de rest
Een firewall neemt een bijzondere plek in binnen je netwerk. Het is het apparaat waar al het verkeer tussen je bedrijf en de buitenwereld doorheen gaat, en het apparaat dat bepaalt wat wel en niet wordt doorgelaten. Je vertrouwt erop dat het filtert, bewaakt en waarschuwt.
Als een aanvaller dat apparaat zelf overneemt, is dat vertrouwen weg. Elke andere maatregel die je hebt genomen, een sterk wachtwoordbeleid, een back-up, een virusscanner op de werkplekken, verliest zijn waarde op het moment dat de poort zelf open staat. Dit is dan ook geen lek zoals de meeste andere. Het raakt niet één werkplek of één toepassing, maar het fundament waarop de rest van je beveiliging steunt.
Wat dit betekent voor jouw bedrijf
Als je geen Check Point gebruikt, is dit specifieke lek niet jouw probleem. De vraag erachter is dat wel: weet je precies welke apparaten in jouw netwerk deze rol vervullen, en wie ervoor zorgt dat updates voor die apparaten direct worden doorgevoerd zodra een leverancier ze uitbrengt?
Bij veel bedrijven die wij spreken is een firewall ooit aangeschaft, ingesteld en daarna niet meer actief gevolgd. Niemand controleert structureel of de leverancier een waarschuwing heeft uitgebracht. Updates worden soms maanden niet geïnstalleerd, simpelweg omdat niemand expliciet die taak heeft.
Wat je nu concreet kunt doen
Begin met een overzicht. Welke firewalls en gateways heb je, van welk merk, met welke firmwareversie? Zonder dat overzicht kun je geen beleid maken, want je weet niet waarover je beslist.
Leg daarna vast wie verantwoordelijk is. Niet ‘de ICT-afdeling’ in algemene zin, maar een naam, of een partij waarmee je hebt afgesproken dat deze apparaten gevolgd worden en updates binnen een vaste termijn doorgevoerd worden. Pas als die verantwoordelijkheid helder belegd is, heeft het zin om technische maatregelen te verzwaren, zoals automatische updates of extra monitoring op het apparaat.
Zorg er ook voor dat je kunt aantonen wanneer een apparaat voor het laatst is bijgewerkt en wie dat heeft gedaan. Dat is geen overbodige administratie. Het is het verschil tussen een gevoel van veiligheid en aantoonbare veiligheid, iets waar steeds vaker ook om gevraagd wordt op weg naar aantoonbaar richting NIS2.
Hoe wij hiernaar kijken
Wij behandelen een firewall nooit als een los product dat je ooit koopt en daarna vergeet. Het hoort bij het domein netwerk en beveiliging, met apparaten, updates en verantwoordelijkheden die bij elkaar horen en samen bewaakt worden. Eerst meten wat er staat en hoe actueel het is, dan beleid vastleggen over wie wat doet en binnen welke termijn, en pas daarna de techniek erop inrichten. Zo voorkom je dat je pas in actie komt op het moment dat het volgende lek in het nieuws komt.
Een paar vragen die we vaak krijgen
Wij gebruiken geen Check Point, moeten we dan toch iets doen?
Dit specifieke lek raakt alleen Check Point-apparaten, maar de achterliggende vraag geldt voor elk merk firewall. Ga na of je weet welke firmwareversie op jouw apparaat draait en wanneer die voor het laatst is bijgewerkt. Die vraag kun je nu al stellen, ongeacht het merk.
Hoe weten we of onze firewall kwetsbaar is?
Dat zie je terug in het beveiligingsadvies van de fabrikant, waarin staat welke versies zijn getroffen en vanaf welke versie het probleem is opgelost. Als je niet precies weet welke versie bij jou draait, is dat zelf al een signaal dat je overzicht ontbreekt.
Is automatisch updaten genoeg om dit soort problemen te voorkomen?
Automatisch updaten helpt, maar vervangt geen beleid. Je moet weten welke apparaten automatisch bijgewerkt mogen worden, welke juist niet zonder controle, en wie een melding krijgt als een update faalt. Zonder die afspraken loop je het risico dat een update wel binnenkomt, maar nooit wordt gecontroleerd.
Wie moet dit oppakken als we geen eigen ICT-afdeling hebben?
Ook als je ICT hebt uitbesteed, blijft het belangrijk dat iemand binnen je bedrijf weet wie die verantwoordelijkheid draagt en binnen welke termijn updates worden doorgevoerd. Vraag dat na bij je huidige partner, in plaats van ervan uit te gaan dat het vanzelf gebeurt.
Wil je weten welke apparaten in jouw netwerk deze rol vervullen en of de verantwoordelijkheid voor updates helder belegd is? Wij denken graag met je mee.